من آرشام پارسی، دبیر کل سازمان همجنسگرایان ایرانی هستم. سازمانی که در چهار سال گذشته با هدف به تصویر کشیدن وضعیت اقلیت های جنسی ایرانی فعالیت های داوطلبانه ای انجام داده و از هیچ کوششی در راستای گسترش حقوق بشر برای اقلیت های جنسی دریغ نخواهد کرد. در ابتدا اجازه می خواهم از برگزار کنندگان این نشست تشکر و قدردانی کنم که این فرصت را در اختیار اقلیت های جنسی ایرانی قرار دادند که پس از سالیان سال هر چند کوتاه، خواسته ها و مطالبات پایه ی انسانی خود را بیان کنیم. ما امروز در دنیایی زندگی می کنیم که در آن سهمی از آزادی برای ما در نظر گرفته نشده، به راحتی در کوچه و خیابان توسط هر فرد آگاه و ناآگاهی تمسخر و انکار و حتی مورد تجاوز قرار می گیریم زیرا ما همجنسگرا، دوجنسگرا و دگرجنسگونه هستیم. من امروز مسئولیت سنگینی را بر دوش دارم زیرا ناچارم در این فرصت کوتاه وضعیت اقلیت های جنسی ایرانی را به تصویر بکشم. اما گفته ها و ناگفته ها فراوانند و امکان بیانشان در این چند دقیقه نیست. سازمان ما اطلاعاتی آماده کرده است که در اختیار حاضران در جلسه قرار می گیرد و می توانید با مطالعه آنها از شرایط زندگی اقلیت های جنسی ایرانی آگاه شوید.

امروز روز بزرگی برای ما اقلیت های جنسی ایرانی است. امروز سالروز صدای آزادی خواهی اقلیت های جنسی ایرانی است. حدود سه سال پیش، جمعی از ما همجنسگرایان ایرانی داخل ایران که حدود پنجاه نفر بودیم، زمانی که هیچ کس صدایمان را نمی شنید تصمیم گرفتیم که اول اکتبر در یکی از چت روم های یاهو به دور هم جمع شویم و آن روز را "عید صدا" نام نهایدم. صدایی در آن اتاق مجازی شنیده نشد چون ترس و اضطراب به حدی بود که حتی حاضر به صحبت کردن در جمع خودمان هم نیز نبودیم. در آن اتاق مجازی بیست نفر جمع شدند و فقط نوشتیم و عید صدای ما، در سکوت برگزار شد. اکتبر امسال سالروز عید صدا است با این تفاوت که حدود پنج هزار نفر عضو داریم و صدای ما را میلیون ها نفر می شنوند. سازمان همجنسگرایان ایرانی امروز در ژنو، این سرزمین صلح و آرامش، و مرکز حقوق بشر در دنیا ایستاده است و صدای در گلو خفه شده ی اعضای خود را فریاد می کند. امروز حقیقتاً عید صداست.

امیدوارم که این گردهمایی ما باعث شود صدایمان را به گوش جهانیان برسانیم که هرگونه تبعیض، تعقیب، شکنجه، تجاوز و کشتار اقلیت های جنسی محکوم است.

به همجنسگرایان، دوجنسگرایان و دگرجنسگونگان ایرانی این مژده را بدهیم که امروز دیگر تنها نیستید. ما با هم هستیم و یک خانواده بزرگ جهانی را تشکیل داده ایم.

به خانواده های ایرانی بگوییم که فرزندان خود را به دلیل تفاوت گرایش جنسی آنها با دیگران طرد نکنید و آنها را حمایت نمایید.

به ملت ایران بگوییم که تنها تفاوت اقلیت های جنسی با دیگران گرایش جنسی آن هاست و حقوق بشر برای همه است نه یک قشر مشخص و ویژه. باید با هم متحد باشیم و حقوق یکدیگر را به رسمیت شناسیم تا بتوانیم به آزادی و دموکراسی برسیم. اگر حقوق اقلیت های جنسی را به رسمیت نشناسید چطور می توانید برای آزادی و دموکراسی تلاش کنید؟

ما از سازمان همجنسگرایان ایرانی می خواهیم به دولت ایران بگوییم که ما اقلیت های جنسی ایرانی به دلیل گرایش جنسی مان از حقوق شهروندی محروم هستیم. اجازه فعالیت های علنی نداریم. اجازه ی تشکل نداریم و اجازه ی ثبت مؤسسات غیر دولتی ویژه ی اقلیت های جنسی نداریم. و بدتر از همه، به دلیل وجود قوانین همجنسگرا ستیز بسیاری از ما ناچارند در تبعید زندگی کنند.

اما امروز شاهد افزایش موج ضد اسلامگرایی و نژادپرستی در غرب نیز هستیم و باید بگوییم که چنین مظاهر و بیانات حاکی از نفرت از اسلام را نیز محکوم می کنیم. ما هر گونه اعمال خشونت گرایانه و تحقیر آمیز اسلام را ناپسند می دانیم و به سران کشورهای اسلامی می گوییم که مجازات مرگ برای اقلیت های جنسی در نه کشور جهان قانونی است و متأسفانه اکثر آن کشورها مسلمان هستند و این جنایات و نقض رسمی حقوق بشر به نام قوانین اسلامی انجام می شود. چنانچه معتقدید که اسلام دین خشونت نیست، پس با سکوتتان مهر تأیید بر آن جنایات نزنید و از حقوق اقلیت های جنسی مسلمان رسما دفاع کنید.

امروز می خواهیم به کشورهای پناهنده پذیر و همچنین دفاتر کمیسریای عالی پناهندگان سازمان ملل بگوییم که اقلیت های جنسی ایرانی به دلیل ظلم و ستم و بی حقوق بودن از ایران متواری شده اند و به شما پناه آورده اند اما شما نیز آنان را به درستی حمایت نمی کنید و آنان در کشورهای شما سرگردان و همچنان بی حقوق هستند.

امروز می خواهیم به سازمان ملل و شورای جدید حقوق بشر بگوییم که مسئله ایران تنها انرژی هسته ای نیست. اقلیت های جنسی، اقلیت های مذهبی، اقلیت های قومی، زنان، کودکان، کارگران، فعالان سیاسی و تک تک مردم ایران هر کدام به نحوی تحت فشار قرار دارند. اما باید گفت که این مشکلات می بایست به دست خود ایرانیان حل شود. ما نمی توانیم اجازه دهیم که دغدغه ها و بیم ها ما را بازیچه ای در دست احزاب و گروه های مختلف کند که به این وسیله در نهایت منافع و سیاست های خود را ترویج دهند.

سازمان همجنسگرایان ایرانی به این بی حقوقی ها اعتراض کرده و خواهان آن است که برای رفع نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران اقدامات مؤثری صورت پذیرد. سازمان همجنسگرایان ایرانی آمادگی همه جانبه خود را برای همکاری با سازمان ملل، شورای حقوق بشر، سازمان عفو بین الملل، سازمان دیده بان حقوق بشر و دیگر سازمان های مدافع حقوق بشر بویژه برای اقلیت های جنسی اعلام می دارد و تمام تلاش خود را برای گسترش صلح و دوستی بکار خواهد بست.

در آخر سازمان همجنسگرایان ایرانی از تمامی سازمان های حقوقی درخواست می کند که برای دفاع از حقوق بشر و حقوق اقلیت های جنسی همکاری های مشترکی را به انجام رسانند.

همچنین به مناسبت روز جهانی حقوق بشر سازمان همجنسگرایان ایرانی در شنبه نهم دسامبر سمپوزیوم حقوق بشر 2006 را در تورنتو برگزار خواهد کرد و نگاهی خواهد داشت به نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران. از تمامی شما دعوت می کنیم که در این سمپوزیوم شرکت نمایید. برای اطلاعات بیشتر از شما دعوت می کنیم که وبسایت سازمان همجنسگرایان ایرانی را مطالعه نمایید.

در قانون جزایی ایران می بایست از همجنسگرایی جرم زدایی گردد.

با هوموفوبیا مبارزه شود

به نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران پایان داده شود

ما بشر هستیم و حقوق بشر برای ماست

حق را نمی دهند باید آن را گرفت

اقلیت های جنسی ایرانی را از یاد نبرید و ما را تنها نگذارید

استفاده از کلیه مطالب با ذکر عنوان "نشریه چراغ، سازمان همجنسگرایان ایرانی" آزاد است