وضعیت همجنسگرایان در کشورهای اسلامی

کامیار مسافر - دایرة المعارف دیکی پیدیا

همجنسگرایی در اغلب کشورهای اسلامی نظیر عربستان سعودی، ایران و غیره جرم محسوب شده و ممنوع می باشد. در سایر کشورها، به عنوان مثال در ترکیه چنین حالتی وجود ندارد. با وجود قوانین شرعی موجود در برخی کشورهای مسلمان، زندگی زیرزمینی همجنسگرایان همچنان در سطحی گسترده ادامه دارد.

مقاربت همجنسگرایان از لحاظ قانونی در هفت کشور اسلامی نظیر عربستان سعودی، پاکستان، ایران، موریتانی، سودان، سومالی و یمن با مجازات مرگ همراه می باشد. سابقاً در افغانستان تحت سلطه طالبان نیز مجازات مرگ برای همجنسگرایی وجود داشت، اما پس از سقوط طالبان همجنسگرایی از گناه جنایتکارانه به جرمی با جریمه نقدی و زندان تقلیل یافت. وضعیت قانونی این افراد در امارات متحده عربی روشن نیست. در بسیاری از جوامع اسلامی نظیر بحرین، قطر، الجزایر و مولداوی نیز اقدام به عمل همجنسگرایی به زندانی شدن، جریمه و یا تنبیه های بدنی منتهی می شود. در برخی از جوامعِ با اکثریت مسلمان نظیر ترکیه، اردن، مصر و مالی مقاربت همجنسگرایانه به صراحت در قانون منع نشده است. در مصر مردان همجنسگرای آشکار، تحت قوانین اخلاقیات عمومی شهروندی مورد تعقیب قرار می گیرند. از سوی دیگر در لبنان اگر چه همجنسگرایی قانونی نیست ولی تا حدی مورد تحمل بوده ولی در ترکیه دهه هاست که قانونی می باشد.

در عربستان سعودی، حداکثر مجازات برای همجنسگرایی اعدام در ملا عام می باشد اما دولت مجازات های دیگر از جمله جریمه نقدی، زندان و شلاق را به عنوان جایگزین برمی گزیند. ایران کشوری است که بیشترین تعداد از شهروندان خود را در دنیا به لحاظ همجنسگرایی اعدام می کند. از سال 1357 بعد از انقلاب اسلامی در ایران، دولت بیش از 4000 تن را به اتهام همجنسگرایی اعدام نموده است.

اکثر سازمان های حقوق بشر نظیر سازمان دیدبان حقوق بشر و عفو بین الملل، قوانینی را که روابط همجنسگرایان بالغ با تمایل و رضایت شخصی را جرم محسوب می کنند، محکوم می کنند. از سال 1994 کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد عنوان کرده است که چنین قوانینی حریم خصوصی افراد که در بیانیه جهانی حقوق بشر و منشور بین المللی حقوق سیاسی و شهروندی تضمین شده است را زیر پا می گذارند. با اینحال اکثر کشورهای اسلامی (بجز ترکیه که از سال 1932 دارای قوانین سکولار است و اخیراً قوانین خود را برای پیوشتن به اتحادیه اروپا مورد بازنگری قرار داده است) اصرار دارند که این قوانین برای حفظ اخلاقیات و فضایل اسلامی در آن کشورها ضروری می باشد. در بین این جوامع با ساکنین مسلمان، تنها لبنان تلاش های داخلی خود را برای قانونی نمودن همجنسگرایی ادامه می دهد.

حقوق LGBT در بزرگترین کشور مسلمان دنیا (اندونزی)

برخلاف سایر جوامع اسلامی، اندونزی با همجنسگرایی جانب مدارا را رعایت می کند. مثل بسیاری از کشورهای جنوب شرق آسیا همجنسگرایی بخشی از زندگی روزمره مردم است. حتی در رسانه ها چندین فرد برجسته گی یا ترنسکشوال وجود دارند. با این وجود این موضوع شدت و حدت دارد و مردم به صورت آشکار در مورد آن صحبت نمی کنند. گروه های متعصب اسلامی دیده شده که به مردان گی حمله ور می شوند که از آن جمله می توان به تظاهرات علیه ایدز در سولو اشاره کرد که در آنجا شرکت کنندگان مورد حمله چندصد مرد نقاب بر صورت قرار گرفتند.

قوانین کیفری

همجنسگرایی در صورتی که به صورت خصوصی و بین افراد بالغ و با توافق طرفین صورت گیرد جرم محسوب نمی شود. در قانون گذاری سال 2003 توسط وزارت دادگستری پیشنهاد شد که قانون کیفری که در آن ارتباط جنسی همجنسگراها و غیرهمجنسگراها تا 12 سال زندان را در پی داشت اصلاح شود. دولت ملی به دولت های محلی اجازه داده است که قوانین اسلام را قبول کنند و بنابراین برخی از مقررات محلی پذیرفته اند که همجنسگرایی و پوشیدن لباس جنس مخالف قدغن است. 

حقوق مدنی

در سال 1982 اولین گروه مصلحتی حقوق گی در اندونزی تأسیس یافت. سازمان Lambda Indonesia و سایر سازمان ها در  اواخر دهه 1980 و 1990 بوجود آمدند. در حال حاضر برخی از ارگان های عمده LGBT در جامعه شامل Gaya Nusantara و Arus Pelangi می باشند.

از سال 2007 هیچ قانونی در این کشور وجود ندارد که شهروندان اندونزیایی را از تبعیض بر اساس گرایش جنسی و هویت جنسی آنها حفاظت کند.

خانواده و ازدواج

هیچ قانونی برای ازدواج گی ها و پیوندهای مدنی یا فواید همسرگزینی معمول وجود ندارد.

بازگشت به چراغ 33