به نظر من ماها نشریه ای بود تکرار نشدنی

رضا ( پسر )

ماهنامه ای که دوست داشتنی بود و انقدر خوب پیش می رفت و خوب بود که نشه به راحتی گفت بود و هنوز هم بشه گفت هست. هست چون بین مطالبش مطالب بی تاریخ مصرف زیاد هستن و اصلا به نظر من ماها تاریخ مصرف نداره و حالا حالاها می شه خوندش و گاه باید چندباره خوندش و باید به دوستان شناسوندش و حالا حالاها می شه به عنوان یک دوست داشتنی امتحانش رو به دیگران هم توصیه کرد.
ماها ماهنامه ای بود زنده، ماهنامه ای که حس می کردی در عین اینکه نمی خواد حرف های تاریخ مصرف دار بزنه ولی می خواد بهت بگه زنده کنارته و برای امروزه، هر بار که دستت می رسید و می دیدی یه ویژه نامه ( حالا چه دوست یابی و چه ویژه نامه های دیگه اش ) رو در کنار ماهنامه داره انگار پویایی، شادابی و روحیه مثبتش رو برات داد می زد و می خواست در این نشاط شریک و همراهت کنه.
ماها رو دوست دارم چون ماها! رو دوست داشت و برای ماها! بود.

بازگشت به چراغ 33