گفتگو با آرشام پارسی سرپرست سازمان دگرباشان جنسی ایرانی

تلویزیون صدای امریکا – VOA

برنامه ی شباهنگ

بهنود مکری: سازمان بین المللی دفاع از حقوق دگرباشان جایزه ی سالانه ی دفاع از حقوق بشر خود موسوم به جایزیه فلیپا دو سوزا را در سال 2008 به دو منتخب برجسته از ایران و شیلی اهدا کرد.
سازمان دگرباشان جنسی ایرانی و آقای آندرس ایگناسیو ریورا دو آرته به طور مشترک برنده ی امسال این جایزه هستند. سازمان بین المللی دفاع از حقوق دگرباشان با برگزاری مراسمی در 28 آوریل 2008 در نیویورک جایزه ی امسال را به منتخبین اهدا خواهد کرد. امشب به این بهانه با آقای آرشام پارسی سرپرست سازمان دگرباشان جنسی ایرانی گفتگو خواهیم کرد و در رابطه با فعالیت های این سازمان و همینطور دریافت جایزه ی حقوق بشر فلیپا دو سوزا  صحبت می کنیم.
آقای آرشام پارسی به شما سلام می کنم و درود می فرستم، سپاسگزارم که در تورنتوی کانادا با ما هستید.

آرشام پارسی: منم سلام و درود می فرستم به شما و همکاران عزیزتان همه ی همجنسگرایان، دوجنسگرایان، دگرجنسگونگان و خانواده های عزیزشان و همه ی بیننده های عزیز.

بهنود مکری: آقای آرشام پارسی ممکن است در ابتدا از حضورتان خواهش کنم راجع به سازمان خودتان یک مقدار توضیح دهید، تارخچه اش چه هست و چگونه تاسیس شد و اصلا چه کارکرد و عملکردی دارد؟

آرشام پارسی: سازمان دگرباشان جنسی ایرانی یک پروسه ی چند ساله را پشت سر گذاشته تا امروز به این شکل فعالیت می کند. در سال 1380 با ایجاد یک گروه اینترنتی به اسم رنگین کمان شروع به کار کردیم و در سال 1383 به کمک یکی از همکارانمان در نروژ به ثبت رسیدیم به اسم سازمان همجنسگرایان ایرانی یا Persian Gay and Lesbian Organization و در سال 2006 در کانادا این سازمان را با اسم سازمان دگرباشان جنسی ایرانی یا IRanian Queer Organization تغییر نام دادیم و فعالیت می کنیم برای حقوق دگرباشان جنسی ایرانی که همان همجنسگرایان، دوجنسگونگان و دگرجنسگونگان هستند.
سازمان ما هدفش این است که رفع تبعیض کند از تمامی مواردی که حقوق بشر را نقض می کند و روحیه ی جامعه ی دگرباش ایرانی را تضعیف می کند بر پایه ی گرایش های جنسی. سازمان های زیادی هستند که فعال حقوق بشر اند و در تلاش هستند که تبعیض های جامعه را بر اساس جنسیت بر طرف کنند، ما تبعیض های جامعه را بر اساس گرایش های جنسی مد نظر قرار داده ایم.

بهنود مکری: آقای آرشام پارسی از لحاظ وضعیت سیاسی و اجتماعی ایران برایمان توضیح می دهید که اصلا چه نیازی به کارکرد سازمانی همچون سازمان شما وجود دارد، آیا چه شرایطی در ایران هست که به این صورت احتیاج هست از حقوق کسانی به این صورت تحت تاثیر مشکلاتی قرار دارند دفاع شود؟

آرشام پارسی: خدمت شما عرض شود که برای همجنسگرایان در قانون مجازات اسلامی مجازات مرگ در نظر گرفته شده است و آنها یا اینکه به زندان فرستاده می شوند یا ممکن است شکنجه شوند و در نهایت حکم اعدام یا سنگسار آنها صادر شود. خب وقتی که در قانون مواردی وجود داشته باشد به طبع این ترس و این نگرانی وجود دارد که این قانون اجرا شود و حقوق اساسی انسانها زیر پا گذاشته شود.
به استناد قوانین بین المللی هیچ کس را نمی توان محکوم کرد به دلیل اینکه رابطه ی جنسی خاصی دارد، گرایش های جنسی فرد نمی تواند باعث مجازات آنها شود و در ایران این امر نقض می شود. همجنسگرایان و خیلی از افراد دگرباش هستند که دستگیر می شوند توسط نیروهای امنیتی به زندان فرستاده می شوند، شکنجه می شوند، شلاق می خورند، اعدام می شوند، که خب این نیاز واقعا احساس می شود که فعالیت کرد برای حقوق آنها و گسترش حقوق بشر برای جامعه ی دگرباش ایران.
از طرفی اگر فردی دستگیر نشود و با دولت  مواجه نشود زندگی اجتماعی خیلی سختی دارد، جامعه ی ایران، جامعه ی همجنسگرا ستیزی است، یعنی اطلاعی ندارد که همجنسگرایان یا دگرباشان چه کسانی هستند چه حقوقی دارند و همانقدر طبیعی هستند که بقیه ی انسان ها طبیعی هستند و به طبع رفتارهای ناشایستی دارد. ما گزارش های زیادی داریم که خانواده ها فرزندانشان را طرد می کنند و این فرزندان به طبع آینده ی خوبی نخواهند داشت و خیلی نگران کننده است. گزارش های زیادی هست، حتی یک گزارش داریم که در یکی از روستاهای رشت به اسم « آگه بیشه» پدری فرزند بیست ساله خودش را با بنزین آتش می زند وقتی که می فهمد پسرش همجنسگرا است.
این مواردی که در جامعه اتفاق می افتد لزوم وجود اینچنین سازمان هایی را بیشتر تایید می کند و باید دفاع کرد، باید آگهی رسانی کرد که گرایش های جنسی طبیعی هستند و نباید به خاطر آنها این افراد تحت ظلم و ستم و شکنجه قرار گیرند

بهنود مکری: آقای آرشام پارسی من می خواهم از همکارانم خواهش بکم که تکه هایی از صحبت های آقای احمدی نژاد در سفرشان به آمریکا که در دانشگاه کلمبیا گفته اند را پخش کنند، من هیچ توضیح خاصی یا نظری در این زمینه نخواهم داد بعد از شما خواهش می کنم که راجع به صحبت های ایشان نظر دهید. با هم نگاه می کنیم:

 

( احمدی نژاد: ما در ایران اولا همجنسباز مثل کشور شما نداریم، در کشور ما چنین چیزی وجود ندارد، در ایران این چیزها وجود ندارد، در ایران چنین چیزی اصلا وجود خارجی ندارد، من نمی دانم چه کسی این حرف را به شما زده است )

 

آقای آرشام پارسی اینها بخش هایی از صحبت های جنجالی آقای احمدی نژاد بود که نظرات متفاوتی را در محافل و مجالس بین المللی هم به دنبال خودش داشت شما در رابطه با صحبت های آقای احمدی نژاد چه نظری دارید ؟

آرشام پارسی: خیلی از رسانه ها بعد از سخنرانی آقای احمدی نژاد گفتند که رئیس جمهور ایران هیچ اطلاعی در ارتباط با جامعه ندارد و از آمار وجود همجنسگرایان بی اطلاع هست و این قضیه را به تمسخر گرفتند ولی ما معتقد هستیم که ظرافت خیلی خاصی در این اظهار نظر وجود دارد و این در واقع اعلام موقعیت دولت جمهوری اسلامی هست. هیئت ارسالی جمهوری اسلامی به آمریکا دقیقا اطلاع داشتند که چنین سئوالی پرسیده خواهد شد به دلیل اینکه سال گذشته آقای خاتمی در دانشگاه شیکاگو سخنرانی داشت و با اینچنین سئوالی مواجه شد پس آقای احمدی نژاد می دانستند که در آمریکا با این سئوال مواجه خواهند شد و آمادگی کامل داشتند، وقتی که می گویند ما همجنسگرا نداریم به طبع سئوال بعدی که چرا آنها را مجازات می کنید و چرا آنها را شکنجه می کنید به وجود نخواهد آمد، اگر آقای احمدی نژاد می گفت، بله همجنسگرا داریم سئوال بعدی این بود که چرا اعدام می شوند، پس وقتی که می گویند همجنسگرا وجود ندارد در ایران به این معنی است که سئوالی پرسیده نشود، ما به هیچ عنوان تمایل نداریم در این رابطه صحبت کنیم و قاعدتا حقی هم برای آنها نخواهیم داد. یکی از روزنامه نگاران به تمسخر نوشته بود که زنان باید بروند شکر کنند که آقای احمدی نژاد نگفت زن در ایران نداریم چون سئوال بعدی این بود که چرا حقوق زنان رعایت نمی شود

بهنود مکری: آقای پارسی یک نکته مطرح می شود که سازمانی که شما بنیان گذاشتید و در طول این مدت فعالیت های مختلفی انجام داده، چگونه با کسانی که در ایران هستند در ارتباط است چه کمک ها یا مشورت هایی را می تواند در اختیارشان بگذارد، در این زمینه شما چه عملکردی داشتید ظرف ماه های گذشته

آرشام پارسی: ارتباط ما با جامعه داخل ایران از طریق اینترنت و گاهی از طریق تلفن هست و ما نشریه ای داریم که ماهانه چاپ می شود به نام چراغ که به فارسی هست و سعی می کنیم نشریه مان را برای آگاهی رسانی به جامعه ارسال کنیم، به صورت پی دی اف و به صورت آنلاین وجود دارد که سعی می کنیم مقالاتی داشته باشیم در ارتباط با گرایش های مختلف جنسی و به جامعه داخل ایران این آگاهی را بدهیم، هرچند جامعه خارج از ایران هم همینطور احتیاج به این آگهی رسانی دارند که همجنسگرایان چه کسانی هستند و چه حقوقی دارند و جامعه را آشنا کنیم.
فعالیت های دیگری که سازمان ما دارد برای دگرباشان، اگر تعدادی از دگرباشان با خطر مواجه بشوند و تصمیم بگیرند از کشور خارج شوند سعی می کنیم پروسه پناهنگی آنها را پیگیری کنیم، در سال 2007 سازمان ما موفق شد به بیش از 80 نفر از دگرباشان کمک کند و آنها اقامت بگیرند که 80 درصد آنها به کانادا می آیند و ده درصد به ایالات متحده آمریکا و ده درصد به اروپا. ما مشاوره های تلفنی هم داریم و مشاوره های ایمیلی که اگر بچه ها با مشکلی مواجه شوند تماس می گیرند و نظر می خواهند و اگر احتیاج داشته باشند پاسخ سئوال های آنها را از دیگران می گیریم و ارتباط بر قرار می کنیم میان آنها و پزشکان و مشاوره های اجتماعی تا بتوانیم مشکلاتشان را حل کنیم.

بهنود مکری: واکنش سازمان های بین المللی به اینچنین نقض حقوق بشری چه هست، شما ارتباطی دارید با نهاد های بین المللی، چگونه سعی می کنید مشکلات دگرباشان را در ایران بازتاب دهید یا منعکس کنید در محافل جهانی

آرشام پارسی: ما ارتباطات زیادی داریم با سازمان ملل، با سازمان های حقوق بشر از جمله سازمان دیده بان حقوق بشر و دیگر سازمان ها و سعی می کنیم انتشار دهیم مسائل و مشکلات همجنسگرایان را. اگر شما اخبار را در چند سال گذشته مطالعه کنید، خبری از دگرباشان نبود اما امروزه دگرباشان یکی از تیتر های مهم خبری هستند، خیلی ها فکر می کنند که از زمانی که دولت آقای احمدی نژاد قدرت گرفته است همجنسگرایان تحت فشار زیادی قرار دارند، آمار شکنجه و اعدام بالا رفته است، ولی خب ما می توانیم بگوییم که از آن زمان به بعد انتشار اطلاعات زیادتر شده، ممکن بوده است که قبل از آن هم این اتفاقات می افتاده ولی جایی خبری منتشر نمی شده، مثلا در رسانه های ارتباط جمعی، روزنامه های داخل و خارج از کشور. امروزه همجنسگرایان مسائل شان مطرح می شود و این خیلی تاثیر گزار خواهد بود و برخوردی که جامعه دارد و این سازمان ها دارند می توانم آنها را به دو دسته تقسیم کنم، عده ای هستند که کاملا حمایت می کنند و عده ای خیلی مخالف هستند با اینگونه فعالیت ها و فکر می کنند که دفاع از حقوق همجنسگرایان و مطرح کردن مسائل آنها گامی هست بر تایید حمله آمریکا و ما بهانه ای می دهیم به دست دولت آمریکا که حمله کند به ایران، و عده ای هم سعی می کنند وضعیت همجنسگرایان را آنچان تغییر دهند و آنچنان که حقیقی نیست بگویند که یعنی ایران جای خیلی وحشتناکی هست برای آنها و بعضی ها هم هستند که سعی می کنند بگویند که همه ی همجنسگرایان در داخل ایران بسیار زندگی ارامی دارند، هیچ مشکلی ندارند و هیچ اتفاقی برای آنها نمی افتد و آنها هم استفاده کنند برای جلوگیری از این اتفاق در هر دو صورت هر دوی این گروه ها دارند از همجنسگرایان به عنوان ابزار های سیاسی استفاده می کنند و این درست نیست و هر دوی آنها یک عده با استفاده ی منفی و یک عده با تعریف مثبت سعی می کنند که از این مسئله استفاده ابزاری کنند، ولی در حقیقت به عقیده ی ما به عنوان یک سازمان حقوق بشری باید حقوق همجنسگرایان را فقط و فقط به خاطر حقوق همجنسگرایان رعایت کرد نه هیچ دلیل دیگری.

بهنود مکری: آقای پارسی یکی از ابزارها یا وسایلی که همیشه در حکومت جمهوری اسلامی علیه جامعه ی دگرباشان استفاده می شده اتهام هایی است  که به آنها می بستند، فساد و بی بندباری اخلاقی یا خیلی برچسب های دیگر که ما می دانیم که واقعا به این صورت نیست و زیاده روی های بسیار در این زمینه از سوی حکوت صورت گرفته است، نظر شما چه هست در رابطه با استفاده از این ابزار تبلیغاتی یا متهم کردن جامعه دگرباشان به خیلی از صفاتی که به هر حال چندان واقعیت ندارد.

آرشام پارسی: جامعه وقتی که نخواهد یک چیزی را بپذیرد راحت ترین کار این است که آن را انکار کند، مثلا در زمانی که زنان دنبال حقوقشان هستند وقتی که یک زن می خواهد طلاق بگیرد و می گوید من از شوهرم آزار می بینم و می خواهم آرام باشم، خب اولین چیزی که می گویند این است که می خواهد دنبال فساد و بی بندباری برود چون جامعه نمی خواهد که حقوق او را قبول کند که او حق دارد به عنوان یک انسان آن چیزی که می خواهد باشد و معمولا هم جامعه همیشه حق ندارد، انگ بستن به مردم برای فرار از پذیرش است، اکثریت هیچ وقت حقانیت نمی اورد وقتی که تمام مردم معتقد باشند این کار درست است ما نمی توانیم بگوییم این اشتباه نیست، خب اکثر مردم دگرجنسگرا هستند و اکثریت با آنها است و به این دلیل نمی توانیم بگوییم همجنسگرایی بد است. اجازه دهید من یک مثال بزنم، گالیله به تنهایی معتقد بود که زمین گرد است و به دور خورشید می چرخد، در آن زمان اکثریت مردم و همه ی جامعه مخالف بودند و می گفتند که کفر می گوید و زمین صاف هست و ثابت است، کلیسا هم او را محکوم کرد به اعدام، الان سالها گذشته، گالیله راست می گفت یا اکثریت مردم؟ اکثریت حقانیت نمی آورد، الان ما می دانیم زمین گرد هست و به دور خورشید می گردد، ولی خب گالیله در آن زمان که می گفت به او هزار و یک انگ می بستند و او را محکوم می کردند، بعضی از حق ها زمان می برد تا متوجه شوند که این حق وجود دارد برای انسان ها

بهنود مکری: آقای آرشام پارسی، حدود یک دقیقه ما فرصت داریم که گفتگو به پایان برسد راجع به این جایزه ای هم که شما برده اید یک مقدار توضیح می دهید؟، جایزه حقوق بشر فلیپا دوسوزا که اصلا چگونه جایزه ای هست و چطور به شما اهدا خواهد شد

آرشام پارسی: این جایزه توسط کومیسیون حقوق بشر دگرباشان هرساله به یک سازمان و یا یک اکتیویست که در راه دفاع از حقوق دگرباشان فعالیت می کند تعلق می گیرد. این جایزه به مبلغ 5 هزار دلار آمریکا است و علاوه بر ارزش مادی که دارد ارزش حقوقی بسیاری دارد که ما خوشحال هستیم که ایران و سازمان دگرباشان ایرانی امسال موفق شده است که این جایزه را بگیرد و خوشحال هستیم که توانستیم فعالیت هایی بکنیم در راه جامعه در راه دفاع از حقوق بشر، حقوق انسان هایی که ناخواسته مورد تبعیض و مورد ستم جامعه قرار می گیرند و بسیار خوشحال هستیم که این جایزه به ما داده شده و در راه گسترش حقوق بشر و دفاع از حقوق دگرباشان استفاده خواهد شد و امیدوارم آینده ی روشنتری در پیش باشد.

بهنود مکری: آقای آرشام پارسی با سپاس از شرکتتان در برنامه ی شباهنگ، برایتان روز و شب خوبی را در تورنتو آرزو می کنم، خدانگهدار

آرشام پارسی: ممنونم

مطالب چراغ را همراه با اسم چراغ بازچاپ کنید.