 |
سال چهارم | شماره چهل ام | ژوئن 2008 / خرداد 1387 | شناسنامه و تماس | آرشیو چراغ | بازگشت به صفحه ی نخست |
|
|
سال چهارم | شماره چهل ام | ژوئن 2008 / خرداد 1387 | شناسنامه و تماس | آرشیو چراغ | بازگشت به صفحه ی نخست |
|
دو شعر از عبدی
به خود نگاه میكنم
هجوم كابوسوار دلتنگیهای روح پرواز عبث امیدواریهای غریب همآغوشی دلهرهآور شك و ترس گونههای خیس از اشكهای كودكیام سكوت معتادوار غوغای درون خستگی شیارهای تن از نامردی روزگار بازمانده از رویاهای تب آلود هوس غرق دریای بیرحم عشق رها شده در حجم بی وزنی زمان انسان انسان مرا پروردهاند به خشم و ناز مرا نامیدهاند به نفرت و عشق
به خود مینگرم: در راهم... صبورم امیدوارم...
تهران، شهریور 84
چگونه میتوانم به خود آیم
به تو آیم به بیكران پرواز دهم روحم را نه فرو میافتم بر خاك میخوابم ... آرام ... تهران، آبان 84
|
|
مطالب چراغ را همراه با اسم چراغ بازچاپ کنید. |