|
وقتی فراخوان خانه ی هنر به دستم
رسید خیلی به مخ ام فشار آوردم تا چیزی برای چراغ بنویسم ولی هر چی فشار
بیشتر آوردم خبری نشد توی این سه هفته همش توی این فکر بودم و با خودم چراغ
چراغ می کردم بعد یه روز که از آرشیو یکی از وبلاگ ها داشتم یکی از قدیمی
ترین و دوست داشتنی ترین وبلاگ ها به نام تناقض رو می خوندم یه دفعه چشمم به
مطلب زیر افتاد ، مطلب قشنگی که هنوز هم تازه ست
حالا من این
نوشته ی چند سال پیش تناقض رو براتون می فرستم تا در این ویژه نامه یادی هم
از تناقض بشه ضمن اینکه به این میگن به یک کرشمه دو کار که هنر مخصوصه منه .
وبلاگ
نویس دقیقه نود ی
چراغ این خانه را روشن نگاه دارید!
همانطور که می بییند تغییراتی در اینجا دادم و داستان رو به جایی دیگه منتقل
کردم. روی بخشهای مختلف داستان که کلیک کنید به اونجا می رسین و بعد هم وقتی
کلید خانه رو می زنین دوباره بر می گردین همینجا پیش خودم.
پرشین بلاگ یه مشکلش اینه که اجازه نمی ده از یه حدی در ماه پا رو فراتر
بذاری و من به راه حل اینجوری متوسل شدم. بد هم نیست. اگر چه توی این نقل و
انتقال ها پیام های خوب شما رو از دست دادم. اما بیاین یه کار بکنین از این
ابزارها استفاده کنین تا پیام هاتون ماندگار باشن.
بابا خدا وکیلی من کلی زحمت کشیدم برای این
Forum
و Guestbook و نظر سنجی. شما هم یه خورده
به ما حال بدین و اونجاها سر بزنین. اگه بچه های خوبی باشین خیلی چیزهای دیگه
دارم که اینجا اضافه کنم ، طوری که دیگه بدون سر زدن به اینجا زندگیتون نگذره
حالا بیاین با هم رک و راست باشیم. به هر حال یه چیزی شما رو اینجا کشونده.
پسر یا دختر ، مرد یا زن ، جوون یا پیر ، همجنس گرا ، غیر همجنس گرا یا دوجنس
گرا. کنجکاو یا سرگشته و درمانده. هر چی هست اینجا رو خونه خودتون بدونین.
حرف بزنین بابا. کسی اینجا نیست که ردتون رو پیدا کنه. اسم مستعار برای
خودتون بذارین. اجازه بدین دیگرون از نظراتون با خبر باشن. بدونن چند
سالتونه، مردین یا زن، درس خوندین یا نه. چکاره این کره خاکی پر از شر و شور
هستین.
بابا حرف بزنین. ما نیاز دارم این کشمکش ها رو باز کنیم. خجالت نکشین از
احساستون بگین. فردا می افتین می میرین و بعد غصه می خورین که چرا توی این
دنیای حلیم هلوم اون چیزی که واقعا ته دلتونه نگفتین 
ببینم! آقا یا خانم جون ، اگه پسر یا دختر شما اومد و گفت از همکلاسیش یا
همجنس خودش خوشش می آد ، چیکار می کنین؟ توی گوشش می زنین؟ تو سر خودتون می
زنین؟ سعی می کنین ببرینش پیش یه روانپزشک تا مطمئن بشین عیب و ایرادی نداره؟
یا اینکه مث بچه آدم می شینین و باهاش حرف می زنین. به درد دلش گوش می دین. و
مرهم به زخمش می ذارین؟
می دونین چقدر سخته برای یه نفر که بگه همجنس گراست. آقا تو رو خدا شما دیگه
نمک به زخمش نپاشین. بیچاره تقصیر خودش که نیست. کاری نکنین که اونا هم شما
رو نفرین کنن که همجنس گرا بشین ، اون وقت نسل بشر از رو زمین ورداشته می شه
ها.
از ما گفتن و از شما نشنیدن. 
آهای صاحبنظرا، روانشناسا، متخصصین که می دونم یواشکی به این وبلاگ و جاهای
دیگه سر می زنین ، چند دقیقه از وقت طلاتون رو بذارین و حرف بزنین.
بیاین وب سایت های خوب بخصوص مربوط به جامعه ایرانی رو که درباره مسائل همجنس
گراها باشه در هر جا که هست معرفی کنین. من هم تا اونجا که بتونم این کار رو
می کنم. منظورم سایت های پورنو نیست به خدا. اونها رو راحت می شه پیدا کرد.
سایتهایی که حرفایی برای گفتن داشته باشن. سایت هایی که بوی عشق و کشمکش بدن.
حالا ببینم چقدر به این حرفا گوش می دین.
تا بعد ، روز خوش
|
