 |
سال چهارم | شماره چهل و سوم | آگوست 2008 / مرداد 1387 | شناسنامه و تماس | آرشیو چراغ Archive |
|
|
سال چهارم | شماره چهل و سوم | آگوست 2008 / مرداد 1387 | شناسنامه و تماس | آرشیو چراغ Archive |
|
دو شعر از عبدی
کسی مرا به میهمانی می خواند آواها چون آواری بر من فرو می ریزد کسی مرا مرا مرا می خواند به کلامی آشنا (پلکهایم سنگین می شوند در خلسه ای هذیان آلود ... ) آه فرصت کوتاه است کوتاه کوتاه و سکوت معتادوارم به کلامی نمی شکند ! بر دل نمی آید مگر صدایی برای گریز ِ از انتظار کسی مرا مرا مرا می خواند به کلامی ...
عبدی... بهمن 86
به گردش زمان بی زایش! رخوتِ سالیانِ تکرار شونده را چگونه تاب آورم؟! گویی نزیستهام بر این زمین بیگانهام با آدمیان سر در گریبان .... مبهوت ... عبدی... شهریور 85
|
|
مطالب چراغ را همراه با اسم چراغ بازچاپ کنید. |