انتقادی به مطلب "یکی از دو عامل"

آریا مهرگان

به علت شرایط ویژه پناهندگی و نبود امکانات کافی قادر به خواندن مطالب چراغ  به طور دایمی نیستم اما زمانی که یکی از دوستان صاحب نظر توجه مرا به مقاله ای در نشریه چراغ جلب کرد، ناچار به نوشتن این مطلب شدم.

نشریه الکترونیکی چراغ، ارگان رسمی سازمان ایرکوست که بیانگر و بازتاباننده ی نظرات و تفکرات دگرباشان، مشکلات خاص آنها و دیگر مسایلی است که پیرامون آنان قرار دارد اما گاهی دیده می شود مقالاتی، اظهاراتی و یا "نوشته" هایی در آن به طبع می رسد که به هیچ روی ربطی به دگرباشان ندارد از آن جمله است نوشته سرکار خانم "نیاز سلیمی" تحت عنوان "یکی از دو عامل" در شماره ی چهل و یک چراغ که به نظرم یکی از پر بارترین شماره های این نشریه است.

به دلیل آنکه آدرس ایمیل مستقیم سرکار خانم سلیمی را نداشتم تصمیم گرفتم نظر خود را در ارتباط با آنچه ایشان به رشته تحریر درآورده اند به این ایمیل ارسال کنم چرا که می دانم ایشان نیز آنچه به این آدرس ارسال می شود مطالعه خواهند فرمود. از این رو سطوری که در پی می آید خطاب به ایشان نگاشته نمی شود بلکه خطاب به همه کسانی است که به این موضوع توجه دارند.

 مطلب به طبع رسیده در چهل و یکمین شماره نشریه ی چراغ - که من افتخار همکاری و نوشتن مطالبی در چند شماره آن را داشتم - با عنوان یکی از دو عامل نوشته سرکار خانم نیاز سلیمی به هیچ روی ربطی به جامعه دگرباشان ندارد و یک مطلب کاملا سیاسی است که بیانگر دیدگاههای شخصی نویسنده ای است که اتفاقن در آن زمان عضو هیئت مدیره سازمان دگرباشان ایرانی (ایرکیو) بوده است.

مطلبی از این دست بی گمان می تواند از دیگر مطبوعات، منتشر و به نظر خوانندگان علاقه مند برسد اما از مجرای تنها نشریه ای که به طور مستمر و به صورت ماهانه در مورد و برای دگرباشان انتشار می یابد و طبعن یک دگرباش خواهان آن است که در آن مسایل و مطالبی را که در ارتباط مستقیم و یا حتی غیر مستقیم با اوست بخواند. پرداختن به موضوعات سیاسی که ربطی به دگرباشان ندارد چه جایگاهی دارد؟ به هر حال این مطلب در چراغ منتشر شد و من با دقت آن را خواندم و در این مجال اجازه می خواهم در مورد آن مطالبی بیان کنم.

از تمامی سطوری که سرکار خانم سلیمی تحریر فرموده اند خشم و نفرت نسبت به سرزمین و مردم اسرائیل احساس می شود که شاخص های آن کلماتی است مانند:

"سیاست های صهیونیستی" (پاراگراف نخست) " لابی های صهیونیستی" (پاراگراف ششم) اشاره ای طعنه آمیز در مورد نقل قولی از شارون در مورد "مالکیت آمریکا" بدون ذکر منبع (همان پاراگراف)

ادبیات ایشان تا حدی شباهت به ادبیات رایج در حکومت دینی ایران دارد انچه ایشان سیاست های صهیونیستی نامیده اند شاید جانبداری هایی - در برخی موارد کورکورانه - باشد  اما چرا نویسنده از واژه "صهیونیست" استفاده کرده؟ اگر ایشان هم سن و سال من و در ایران زندگی کرده باشند شاید این واژه را از روی عادت بکاربرده باشند اما با در نظر گرفتن این واقعیت که ایشان در آمریکای شمالی یعنی مکانی که کمترین تبلیغات و تعصبات آنتی- سامی در آن جاری است زندگی می کنند این فرض به ذهن می رسد که نکند ایشان به عمد واژه صهیونیست را استفاده نموده اند تا بدین وسیله خشم خود را نسبت به اسرائیل و یا دست کم دولت اسرائیل نشان دهند. آیا ایشان نمی دانند واژه صهیونیست و یا به بیان صحیح تر سیونیست است به چه معناست؟

توجه سرکار خانم نیاز سلیمی را به این نکته جلب می نمایم که "سیونیست" "جنبش تجدید حیات دوباره سرزمین اسرائیل" است که بیش از صد سال پیش پایه ریزی شد و با تشکیل دولت اسرائیل، اعلام موجودیت کشور اسرائیل و بالاخره یکپارچه شدن اورشلیم در ۱۹۶۷ به پایان رسید. بنابراین اطلاق واژه صهیونیست به آنچه "سیاستهای صهیونیستی" تعبیر شده صحیح نیست.

نظر حضرت ایشان را به این مهم جلب می کنم که اگر یک و فقط یک خواننده دگرباش اسرائیلی، یهودی یا دوستدار اسرائیل خواننده چراغ و مطالعه گر "نوشته" شما باشد، شما او را احتمالا آزردید و از دنبال گردن مطالب چراغ منصرف کردید.

آنچه که نسبت به اضهارات باراک حسین اوباما مرقوم فرموده اید یک امر کاملا طبیعی است این مرد امید دار احراز مقام ریاست جمهوری است طبیعی است که طرفداری صمیمانه و قاطع خود را از سرزمین اسرائیل اعلام کند در امریکا این به صورت یک سنت درآمده که کاندیداهای احراز مقام ریاست جمهوری علاقه و بشتیبانی "قاطع" خود را از سرزمین اسرائیل اعلام کنند چراکه این تضمین کننده پیروزی آنها در این مصاف است. بنابراین اوباما نیز که متهم به مماشات با حکومت دینی ایران است در این سخنرانی در جمع طرفداران و حامیان اسرائیل کوشید تا نظر مساعد آنان را به سوی خود جلب کند چرا که می داند این سخنان به معنای در دست گرفتن کلید کاخ سفید است. و به شما می گویم به احتمال نزدیک به یقین و با درجه بالایی از اطمینان این سخنرانی، ایشان را به کاخ سفید خواهد رسانید.

"صائب اریقات" که به اشتباه آن را اراکات نوشته اید صحبت درستی کرده و باید در نظر داشت که هم اکنون هم بخش شرقی اورشلیم در کنترل اعراب مسلمان است و تقریبا همه یهودیان در غرب این شهر سکونت دارند "روزی خواهد آمد که یهودیان غرب اورشلیم برفراز ساختمانهای شرقی این شهر پرچم فلسطینیان را مشاهده خواهند کرد" و در کمال صلح و دوستی روزگار خواهند گذرانید. به امید آن روز.

مطالب چراغ را همراه با اسم چراغ بازچاپ کنید.