گزارشی از ما برای شما در رابطه با مسئله ای مهم

جمعی از پناهجویان دگرباش جنسی در ترکیه

19 سپتامبر  2008

شرایط به شدت دشوار بود.

مشکلات زیادی ذهن بچه ها را به خودش معطوف کرده، عدم امنیت مالی، تحمل بی احترامی و ضرب و شتم و خیلی مسائل دیگر ... اما بچه ها به خاطر هدفی که دارند و برای رهاشدن از قفسی که تمام سالهای عمرشان  درون آن  اسارت گونه گذشت، تمام این مصائب را تحمل می کنند.

تنشهای عصبی نداشتن جواب از  دفتر کمیسریای عالی پناهندگان سازمان ملل، نداشتن کشور پناهنده پذیر و طولانی شدن تاریخ مصاحبه ها تبدیل به دیوارهای بلندی شده بود که عبور از آن حتی به ذهن کسی خطور هم نمی کرد. همه نهایت تلاششان را می کردند بلکه پرونده شان تکانی بخورد و کمی جلوتر بیافتد، حتی یک روز.

بچه ها به دفعات فاکس و ای میل می زدند، از انجمن های مختلف کمک می خواستند و حتی با وجود هزینه سنگین مسافرت، به آنکارا می رفتند تا به حضوری از شرایط دشوارشان با مسئولین سازمان صحبت کنند. اما علیرغم خواهشهای التماس آمیز و مکرر نتیجه ای عایدشان نمی شد.

 زمانی که قرار شد آرشام پارسی به ترکیه بیاید هیچ کس امیدی نداشت و فکر نمی کرد که سازمان ملل و سفارت کانادا به حرف های کسی گوش دهد و پروسه را تسریع کند.

بعد از ورود آرشام به ترکیه و طبق قرار ملاقاتی که از پیش گرفته بود به همراه تنی چند از پناهجویان به سمت آنکارا حرکت کردند و او پس از ملاقات با مسئولین سفارت به همراه بچه ها مقابل سازمان ملل رفتند و پس از اجازه ورود، وارد ساختمان دفتر کمیسریای عالی پناهندگان سازمان ملل شد.

ما هرگز نفهمیدیم که این ملاقات به چه شکل گذشت. اما اخبار خوبی که متعاقبا شنیده شد تایید این مطلب بود که این گفت و شنود تا چه حد مثمرثمر بوده است.

اگر بخواهم به اتفاقات خوبی که طی این مدت افتاد اشاره کنم باید بگویم که:

مهدی و آتلان خیلی زود و شاهرخ و پیمان پس از یک ماه از دفتر کمیسریای عالی پناهندگان سازمان ملل قبولی گرفتند و به سرعت از طرف سفارت کانادا پذیرفته شدند. پرونده سامان و حمید که مدت زیادی بود کشور نداشتند بالاخره به سفارت کانادا ارجاع داده شد. مصاحبه سه تا از بچه ها، چهارماه جلو افتاد و به قدری خوشحال شدند که با اطمینان می شود گفت که باقی روزهای سخت را در ینجا تاب خواهند آورد. محمد علیرغم دوبار مصاحبه و یازده ماه انتظار بدون جواب و ارسال نامه ها و فاکس های فراوان که بی جواب مانده بود به همراه پارتنرش که از یازده ماه پیش جواب قطعی نداشت و به سبب معلق بودن جواب محمد پیشرفت تازه ای در پرونده ش ایجاد نشده بود، بعد از ملاقات آرشام با مسئولین  سازمان ملل قبول شد و پرونده ی هر دو به فاصله ی چهل و هشت ساعت به سفارت کانادا ارجاع داده شد.

همگی ما امیدواریم بازتاب این ملاقات و فعالیتهای آرشام پارسی و حادث شدن خبرهای خوب، همچنان ادامه داشته باشد.

همه پناهجویان کمال تشکر را از آرشام پارسی و سازمان دگرباشان جنسی ایرانی دارند و آرزوی موفقیت روزافزون برای آنها  را خواهانند.

به امید روزهای بهتر

جمعی از پناهجویان دگرباش جنسی ساکن ترکیه

19 سپتامبر 2008

مطالب چراغ را همراه با اسم چراغ بازچاپ کنید.