از آرش

شب هایی که من و ماه تنها شدیم

باید از کجا آغاز کرد و امتداد جاده کودکی را از کجا باید جست

من آغاز کوکدکیم و پایان امتداد جمله خواسته شدن

آنگونه که می نمایم نیستم و انگونه که می خواهم باشم

قلم تنها وارث بعد از من 

تنها تویی بعد از من و تنها تویی بعد از ماه من

ماه من کیست و من کیستم؟

من سایه ای هستم در انعکاس نور مهتاب و ماه تنها تخیل زیبای بودن در امتداد فقر تنهایی

امشب گریستم با ماه.تنهای تنها

و داستان اشکم را در جریان رود هوس به دریای نگاهش سپردم

آیا تو آغاز یک پایانی...............

و یا پایان امتداد تنهایی من

بدان تنها تو مسبب این حکایتی

مرا در قفس وجودم حبس مکن

برای پریدن دو بال باید

دوبال

و این آغاز پریدن است به سوی تو.

زندگانی آنقدر هم تاریک نیست

خواب شیشه ایم را با اشک می شکنم

امشب دلم هوای جنگل وحشی سینه ای را کرده است داغ از حرارت وجود زندگی

چراغ دلم را برای تو روشن می کنم ای عابر گم کرده راه

و پنجره کلبه کوچک تنهایی را نیمه باز برای تو

می خواهم امشب تا سحر رقص امواج باشم بر ساحل سینه استوارت

گوش کن به آوای بی کران دریا

به زمزمه ماهی ها

به صدای نوازشگر باد

آیا شبی خواهی آمد؟

در زیر نور مهتاب

از جاده ای که انتهایش به کلبه ما میرسد

نگاه کن

هر شب هیزم های اضطراب را آتش میزنم تا زمان رسیدنت ارزو هایمان از عشق گرم باشد

دمی بمان

من غرورم را قربانی ماندنت می کنم

اگر چه تو مغرور تر از آنی که بمانی

راستی امشب چهره خیالی تو را نقاشی کردم

ماه من تو کیستی؟

روزی نفاشیم را نشانت می دهم

من مردی را نقاشی کردم

باور می کنی

تو را کشیدم

عزیز فرداهای نیامده ام

مرد مغرورم

سایبان روزهای بارانی ام

تصویر خیال انگیز بهار و زمستان زندگیم

عزیزی گفت:

تا کی بر لب جوی خیال خواهی نشست و ماهی های نداشته حوض آرزویت را نظاره خواهی کرد

دنیا تاریک است و تو در تاریکی آرزوی شمع می کنی

ای پروانه تمام شمع ها می سوزند و می سوزانند و پیش از آنکه خود بسوزند تو را خواهند سوخت

پس دست از پروانه شدن بردار و تو هم چون همگان شاهین آسمان ها باش باش

اما من بتو می گویم نازنینم

زندگانی آنقدر هم تاریک نیست

با آنکه من در شب انتظار مانده ام

اما زندگانی آنقدر هم تاریک نیست

مطالب چراغ را همراه با اسم چراغ بازچاپ کنید.